moed

moed

Van tijd tot tijd ontvang ik per e-mail een nieuwsbrief van een enthousiaste onderneming in de consultatiebranche. Heerlijk om te lezen. Al is het maar omdat ik de adviseurs in kwestie al jaren op de voet volg, maar nog altijd niet heb kunnen ontdekken wat ze nu eigenlijk doen voor de kost. Of maken. De verhalen en afbeeldingen in de mailings en op de achterliggende website geven een fascinerend inkijkje in het leven van de consultants. Stuk voor stuk leiden ze een enerverend bestaan, waarin ze veranderingen omarmen, grenzen verleggen en zichzelf dag in dag uit verrijken. Geestelijk, uiteraard. Om het kort en eigentijds te zeggen: deze levenskunstenaars doen bij voortduring gáve dingen. Meestal héél vroeg en héél ver weg. Met dikke, felgekleurde jacks aan en sneeuw in hun baard. Op plekken waar de elementen vrij spel hebben en je doorlopend weidse vergezichten voorgeschoteld krijgt. Ik denk dat ze ook allemaal een bucketlist hebben. Een lange, vermoedelijk. In de mailing van vandaag heeft mijn favoriete adviesfabriek een confronterende vraag voor me. Wat is jouw moedmotief? Moedmotief. Ik heb geen flauw idee en dat is niet zo best. Want volgens de enigszins meanderende tekst, gekruid met hier en daar een subtiel taalfoutje, is het belangrijk om het duidelijk te hebben. Het heeft iets te maken met de valkuilen van je emoties en irrationaliteit, je verstand gebruiken en voorkomen dat je verkeerde beslissingen neemt. Je moedmotief is de drijfveer die je in staat stelt moed te tonen. Tja. Zo had ik het nog niet bekeken. Over een paar weken is er een congres annex inspiratiemiddag, waarop een heuse Poolreiziger verteld (sic)...