schijn

schijn

Deel 3 in de serie Treurige Taferelen – – – Ik staar door het raam naar buiten als ze de hoek om komen en de straat in lopen. Hij loopt. Zij huppelt. Hij heeft haar net van school gehaald, denk ik; het is iets na twaalven. Terwijl zij haar staartjes op en neer springt, zegt ze, praat ze, zingt ze, vertelt ze, vraagt ze, lacht ze. Ik kan de woorden niet onderscheiden, hoor alleen de klanken. Hij ziet haar niet en hoort haar nauwelijks. Zijn blik wijkt geen moment van de telefoon die hij schuin voor zijn borst houdt. (Wacht even, wacht even, denkt hij, zoals ik ook dacht, zo vaak, dit duurt niet lang, niet meer dan een ogenblik, alleen nu, even maar, terwijl we in deze straat lopen, verder niet, langer niet, wacht nog heel even.) Dan zijn ze bij de andere hoek, het einde van de straat, en weg. De zon schijnt onverstoorbaar verder en de schaduwen schijnen niet te...
early adopter

early adopter

Deel 2 in de serie Treurige Taferelen – – – Het was zaterdag en hoog tijd voor een nieuwe telefoon van het merk dat mij al jarenlang de status van early adopter verleent – in ieder geval in mijn ogen. Ik belde het voormalige staatsbedrijf op om mijn verbintenis te verlengen. Dat levert om redenen die ik ongetwijfeld zelf betaal altijd een gratis nieuw toestel op. De mevrouw die mijn verzoek in behandeling nam vroeg me op vermanende toon waarom ik niet eerder had gebeld. Ik kwam namelijk al enkele maanden in aanmerking voor een lager tarief. Dat was niet alleen zonde, maar blijkbaar ook mijn schuld. Ik overwoog even om te vragen of het niet voor de hand lag dat de Koninklijke PN míj van zoiets op de hoogte zou stellen, maar ik zag ervan af; die mensen hebben wel iets anders aan hun hoofd. Na een minuut of twintig was alles voor elkaar. De iPhone 7 was onderweg. Ik hoorde er weer helemaal bij. Op mijn oude iPhone 6 sloeg ik de krant...