intocht

intocht

Vooruit dan maar. Kalm en Waardig mengt zich voor één keer in de zwartepietdiscussie en daarna houden we ermee op. Niet alleen met de discussie, maar met het hele Sinterklaasgedoe. Laten we eerlijk zijn: de lol is er af. Omdat in ieder mens een apologist schuilt, heb ik nog een tijdje volgehouden dat er niks mis was met die zwarte knecht. Maar toen Gerda van Sesamstraat het ruim dertig jaar geleden eens rustig en vriendelijk aan me uitlegde, begreep ik dat er een verschil is tussen gevoel voor traditie en stijfkoppigheid. Bij anderen kwam het inzicht wat later, toen het er al lang niet meer rustig en vriendelijk aan toe ging. Vandaag de dag willen nog een paar dubieuze landgenoten vasthouden aan de jaarlijkse viering van een chic stukje vaderlandse geschiedenis. Van een racistische inborst heb je een leven lang plezier en het komt in de beste families voor; niets om je voor te schamen.  Hoe dan ook, voor mij hoeft het niet meer zo nodig. Laat de intocht van de Goedheiligman maar zoiets worden als de Oranjemarsen in Noord-Ierland; een mooie gelegenheid voor fanatici om elkaar te provoceren en de hersens in te slaan. Gaan wij ondertussen met de kleintjes ergens anders iets gezelligs doen. Hier op zolder liggen twee prachtige kostuums van Sint en Piet, compleet met staf, zo goed als nieuw. Voor € 500,- af te halen. Niet goedkoop, maar een bedenkelijke hobby mag wat kosten, toch? Zo. Opgelost. Tijd om verder te gaan en ons druk te maken over echte problemen. Wat dachten we van een vlag in het...
een jaar verder

een jaar verder

Is een jaar genoeg om ergens aan te wennen? Ja, voor de meeste veranderingen is een jaar ruim voldoende. Een paar voorbeelden.   – Een hond in huis. Prima te doen in een jaar. Een paar weken is eigenlijk al genoeg.  – De muis van de computer bedienen met je linkerhand. Je zou verwachten dat zoiets na een jaar of dertig een onoverkomelijke hindernis vormt, maar nee hoor, valt reuze mee. In een handomdraai gebeurd.  – Een andere auto. Ook opmerkelijk. Jarenlang heb je onderweg de meest intieme plekjes van je oude vertrouwde Italiaan blindelings gevonden, maar binnen een dag betast je de nieuwe Fransman alsof je ‘m al jaren kent. Het is van een ontnuchterende trouweloosheid, maar het is niet anders.  – Een baard. Ik ken pseudo-hipsters bij wier aanblik ik na járen nog in de lach schiet. Maar mijn eigen ongeschoren kaken voelden al binnen een paar dagen als thuiskomen.   – Een WK zonder Oranje. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat we er na zo’n negentig minuten helemaal overheen zijn.  – Dochters met tattoos. Ik kijk er niet naar uit. Maar liefde overwint alles, dus ik zal er niet meer dan vijf minuten voor nodig hebben.  Maar alles? Nee. Niet álles went in een jaar....